جويباري تقديم مي کند
آن لحظه از يادم رفته، از فراموشکاري خسته شدم
خودم را گم کردم، بهتر نيست نگويم؟
حالا من خيلي به پرتگاه نزديک ترم
اين شد هزار تا تا يک
و يک ميليون تا دو ، زمان فرو ميره
در شعله هاي آتش و من تو رو مي برم
نزديک تر به پرتگاه
نه، من نمي گم که متاسفم
يک روز شايد ما دوباره همديگه رو ديديم
نه، من نمي گم که متاسفم
يک روز شايد ما دوباره همديگه رو ديديم
نه نه نه نه
آيا مي توني زماني رو تصور کني که حقايق آشکار بشن؟
تولد يک خورشيد مرگ يک رويا
نزديک تر به پرتگاه
اين داستان هيچ وقت رو به پايان نميره
بهاي اون غرور و سرنوشته
همه ما از شکوه اش نا آگاهيم
در سرنوشت ما گم شده
نه، من نمي گم که متاسفم
يک روز شايد ما دوباره همديگه رو ديديم
نه، من نمي گم که متاسفم
يک روز شايد ما دوباره همديگه رو ديديم
نه نه نه نه
من هرگز فراموش نخواهم کرد
نه نه
من هرگز پشيمان نخواهم شد
نه نه
من مي خواهم در زندگي ام زندگي کنم
نه نه نه نه
من هرگز فراموش نخواهم کرد
نه نه
من هرگز پشيمان نخواهم شد
نه نه
من مي خواهم در زندگي ام زندگي کنم
نه، من نمي گم که متاسفم
يک روز شايد ما دوباره همديگه رو ديديم
نه، من نمي گم که متاسفم
يک روز شايد ما دوباره همديگه رو ديديم
نه نه نه نه
نزديک تر به پرتگاه
نه نه نه نه
نزديک تر به پرتگاه
نه نه نه نه
نزديک تر به پرتگاه
کاري از جويباري